zaman suskun, zaman sessiz.
gelip geçen seneler iç boş bir balon misali.
hayatın kıyısında demirlemiş çıplak yüreğim.
en uzak menzili bile ayaklarımın altın da şimdi.
korkuyorum !
geçmişin açık duran kapılarından,
hayatta sığıntı gibi şimdi yüreğim..
sabahsız gecelerimin şiirleriydin sen,
geceye kapanmaz gözlerimin ışığıydın sen..
hiç mi için sızlamadı yüreğin bırakıp giderken.
gökten yağmur bulutlarını çaldım senin ardından,
notalarını söktüm şarkılarımın, katili oldum uykularımın.
korkuyorum...
adımlarımı sensizliğe atamaktan,
her batan güneşin sensiz karşılmaktan,
dilimin ucuna gelip gelip giden isyanları futursuzca, utanmadan sensizliğin boşluğuna savurmaktan.
hiç mi titremedi ellerin ayakların bensiz gecelerin koynuna yatarken,
hiç mi yanmadı yüreğin dokunduğum tenine bir başkası dukunurken...
zaman sessiz, zaman ağır dağ yüreğimde,
faili meçhul bir ölüyüm bak sayende..