sensiz geçen her gece, sensiz başlayan yeni bir günü getiriyor.
oysa ki;
yüreğim ruhum her şeyim ama her şeyim seninle,ve her şeyimdin sen...
kader dedikçe hasretin uzuyor, kader dedikçe içimi isyanlar basıyor.
kaç kaderr var ki böylesine imkansız, böylesine tarifsiz sewgileri taşısın.
her nefesim sen, her adımım sana atılıyor boş dünyamın içinde.
kendi gölgemi kovalamak gibi bir şey hasretini vuslata döndürmek.
nerye baksam, hangi yöne dönsemde yetmiyor yetiremiyorumhayallerini yüreğime.
bir su yatağı gibi ümitlerim,sensizliğe akıyor, hasretine akıyor.
bilirim hep kader, hep kader....
bir tek defa olsun gözlerini kapamaz mı, yada görmemezlikten gelemez mi..? değişmez mi değişemez mi..?
hiç bir şeye sığdıramadığım sewgimi kadere mahkum etmek nede zormuş.
ah meleğim imkansızım değilsin, olmazsa olmazımsın..