sen iki kişilik yaşa....
sen iki kişilk yaşa
Kelimeler kifayetsiz, izahlar yersiz.
Bir şeyler var yüreğimde öyle tarifsiz,
Öyle çaresiz…
Adı yabancı, şekli, sureti yabancı.
Bilmediğimin bir şehrin ıssız sokaklarındayım sanki.
Adımlarım yollara yabancı.
Gözlerim gördüklerine yabancı.
Bir şeyler var hücrelerimde,
Bir şeyler var ilkilerimde,
Bana yabancı...
Ruhuma yabancı...
Bir roman sayfasında fırlamış,
Bana ait olmayan bende yaşayan bir hayat...
Yollarım med-cezir,
düşüncelerim,
Hırçın dalgaları oynuyor bu hayta.
Ne geçmişin, ne geleceğin içindeyim,
Parslı bir çivi misali saplandığım bu hayta.
Kâh rüzgârına takılırım,
Kâh alevlerine...
Geçer üstümden zaman, içinde ben olmadan,
An olur,
Kapkara bir geceden yansır sabahlara,
An olur,
Mas mavi gündüzden taşar kapkara zamanlara,
An olur,
Freni patlamış kamyon misali toslar bir duvara.
İçinde ben olmadan...
Her yaşanılanı bedenim yaşar,
Ruhum, yüreğim çok uzak...
Çünkü ben bende değilim,
Bana ait olan her şey sende tutsak...
Ve sen bana yasak...
Ateşin suya dokunuşudur sana dokunuşlarım.
Namludan çıkan kurşundur sana gelen adımlarım.
Sen bu hayatı iki kişilik yaşa,
Aldığın her nefesi iki defa al,
İçiticin suyu yeni baştan iç.
Bak gördüğün aynalara gülümse, sende olan yanıma gizli,gizli...
Yağmurlarda ıslan gözyaşlarım saçlarına dokunsun,
Gecede yak isyanlarını, yüreğimde yankılansın,
Öylesine tutul ki hayata, ben ölsem de,
Sen deki ben, sende yaşasın...
Azrail kapımı çalınca sadece fazlalıklarımı alsın...
|