Neyim varsa yükledim ona
Yükledim tüm gümüşleri
Tüm altınları yükledim
Neyim varsa yükledim,
tüm yaşam tohumlarını,
Bindirdim tüm ailemi, yakınlarımı
Evcil ve yabanıl hayvanları, zanaatkarları.
Bindirdim hepsini gemiye,
Şamaş(Güneş) zamanı saptamıştı:
"-Sabah Kukku yağacak..
Akşam Kibtu yağacak..
Karanlıklar sahibi, akşam, karayağmurlar yağdıracak.
Gir gemiye
kapa kapısını!"
Vakit gelmişti.
Karanlıklar sahibi, akşam,
karayağmurlar yağdırdı,
Gündüz göğe bakıyordum,
Görünce havanın halini
Bir korku sardı beni.
Girdim gemiye ve kapadım kapısını.
Gemiyi Puzur-Kurgal'a doğru götürmek için
İçindeki tüm eşyalarla evi Yapımcıya teslim ettim.
şafak vurunca
Kara bir bulut çıktı göğün sonunda
Tanrı Adad parlamaya başlıyordu orada
Nabu ile Sarru eşlik ediyorlardı ona.
Kahramanlar dağlardan, ovadan tahtlarıyla geliyorlardı.
Nergal (İrra) sabahı parçaladı
Ninip (Ninurta) saldırıya geçti
Annunaki'ler meşaleler taşıyorlardı
Her taraf aydınlanıyordu onların ışığıyla,
doldurdu Adad'ın hışmı, gökyüzünü
Görünmez oldu hiçbir şey
...ülke sanki…
Birinci gün …
Zincirinden boşanır gibi…ülke..
Sanki bir ani saldırı gibi,… getirdiler insanların üzerine
Kardeş görmüyordu artık kardeşini,
Kendini tanıyamıyordu artık kişi.
Tufan'ın korkusu
Kapladı gökteki tanrıları
Tanrılar çekindiler Tufan'dan.
Anu'nun göklerine kaçıştılar,
Köpekler gibi çiftleşiyorlardı Tanrılar,
Duvarların üstünde yatıyorlardı.
İştar(Inanna) başladı sızlanıp bağırmaya ,
- Herşey çamura-hamura dönüşüyor bugün,
O vakit,Tanrılar Toplantısında kem sözler mi etmiştim,
Niye söyledim ki Tanrılar Toplantısında o kem sözleri?
Niye kullarımı yok etme kararı aldım ki?
Denizleri dolduran küçük balıklar gibi bu
İnsanları ben doğurmadım mı sanki?
Annunaki'ler, Tanrılar başladılar onunla birlikte ağlaşmaya.
Ağlaşıp durdu Tanrılar dudakları kapalı,titrediler(?)
6 gün, 6 gece
Ülkeyi yokeden Tufan'ın kasırgaları, rüzgarları esip durdu.
7.günün başında kesildi Tufan'ın kasırgası.
Denizler duraldı, fırtına dindi, Tufan sona erdi.
|