Havaya (Denize?) baktım, gürültü dinmişti,
Fakat tüm insanlık çamura dönmüştü,
Sel artıkları evleri çatısına kadar örtmüştü.
Açtım pencereyi
Işık düştü yanağıma
Ağlayarak durup kaldım
Yaşlar akıyordu yanaklarıma
Baktım her yana
dünyaya denizden,
12 x? yüksekliğinde bir ada yükseliyordu.
Gemi Nizir Dağı'na ulaşmıştı,
Nizir Dağı yapıştı gemiye
Bırakmıyordu başka yere gitmeye
Birinci gün
İkinci gün ….
Nizir Dağı yapıştı gemiye,
Bırakmıyordu başka yere gitmeye
Üçüncü gün
Dördüncü gün….
Nizir Dağı yapıştı gemiye,
Bırakmıyordu başka yere gitmeye
Beşinci gün
Altıcı gün….
Nizir Dağı yapıştı gemiye
Bırakmıyordu başka yere gitmeye
Yedinci günün başında
Çıkardım bir güvercini uçurdum,
Güvercin gitti, döndü geldi geriye,
Konacak yer bulamamıştı kendine
Çıkardım bir kırlangıcı uçurdum,
Kırlangıç gitti, döndü geldi geriye,
Konacak yer bulamamıştı kendine
Çıkardım bir kargayı uçurdum,
Karga gitti,gördü suların çekilişini,
Yedi, eşindi, dönüp gelmedi geriye.
Çıkardım Dört Rüzgarı,
sundum bir kurban,
bir sunak hazırladım dağın tepesine.
7+7 kazan adaguru yerleştirdim oraya,
Dağın eteğine kamış ektim,ağaçlar diktim.
Kokular ulaştı tanrılara
Toplandı Tanrılar sinekler gibi sunaklara,
Ama ulaşınca Tanrıların yaratıcısı oraya,
Nasıl istiyorsa öyle yaratmıştı öteki tanrıları Anu,
Bir neşe kapladı ortalığı.
Tanrıların yöneticisi Anu dedi ki,
- Ey burada toplanmış Tanrılar,
Geçti artık Tufan günleri,
Nasıl hiç unutmayacaksam
Boynumda taşıdığım Lapis Lazuli (Mavi taş) kolyemi Unutmayacağım hiç o günleri de!,
Paylaşın Tanrılar Kurban paylarınızı!
Fakat Bel (Enlil) kurbanlara doğru gelmesin!
Çünkü düşüncesizce bir Tufan yaptı O!
Yoketti İnsanlarımı!"
Çıkıp geldiğinde Bel,
Gördü gemiyi ve sinirlendi,
İgigi'lere karşı kızgınlıkla doldu:
|