mızraksız ilmihal'den .... MEHMET EFE
Yaşamak Genzimizde Acı Bir Tütsü Artık.....Yenilgilerle Büyüdük Biz Adam Olamadık.....
aç pencereyi çıksın
sigara dumanları..
_ki bu dumanlar
duvar diplerinde meydan köşelerinde
satır satır tükettiğimiz
yalnız ve canhıraş gençliğimizin
nisansız baharıdır_
ben,abicim
kanayan çiçeklerin
açık ve yıpranık kitapların önünde
şarkılarda parçalanan içimle
kahrederek gülyorumlarından kopuşuma
kahrederek gözlerimin beyaz akşamlarına
hepsi yalan hepsi boş,hayat bambaşka birşey
hayat bize ölüyor diyerek inliyorum
_bize iki şey kaldı
ya uslanmak ya inlemek
son uslana babalarımızdı
el de yaman,beyde yaman
diyerek bakarlardı_
yani ben abicim
değişmeyen'e büyüyen ellerimle
değişmeyen esmer yitişlerine dokunmuşum
ruhumun elleri buhurdan gibi
kendimi bildim bileli yutkunmuşum
aç pencereyi
sabah ezanları girsin aramızaikindilere dek yorgansız uyuyup
insanlığın sonu kokan
nefesimizle uyanıp
yeni şarkılar öğrenip mırıldanalım
yeni tükenişler..!
aç pencereyi nefes alalım
ve yaşamı aşan bir yorumla birarada
düşene dek başımıza yargılanan onulmazı
bu evden
bu odadan hiç çıkmayalım....
__________________
ibrâhîm içimdeki putları devir elindeki baltayla kırılan putların yerine yenilerini koyan kim ..ibrâhîm gönlümü put sanıp da kıran kim ...
|