Oğul Çiçekleri
anneme...

anne ben büyüdüm
oğlun, pantolonlu Bulut'un
bu kuruyan gül dalı
rahminde büyüyen acılı mesel
kayıp bir cennetten atıldım dünyaya
sormuyorum artık suçumu
unuttum

anne
ben büyüdüm
oğlun
pantolonlu Bulut'un

gözlerim çivite boyalı kahverengi
adım anlaşılmayan, uzak ülke adları
hangi dağa yazsam bir gül -aslında-
yalnızlığım o uzak ülkeden

anne ben büyüdüm
oğlun, pantolonlu Bulut'un
kuş dilleri getirdim sana o ülkeden
hadi sen çay koy, ben anlatayım
ruhumu demle ateşte ki arınsın
bir köy yalnızlığı kadar
ki daha kötü değil
bir aparthanda ölümü beklemekten

anladım o yok kadınlar
yalancı baharlar gibi ısıtan
her adamda bir yarım baba arayanlar
birer eksik yanınmış senin

anne ben büyüdüm
bunları sona sakladım
ben büyüttüm içimde, adlarını da koydum
oğul çiçekleri getirdim sana o ülkeden
altına not da düşüyorum sızılı bir kalemle
okumayı unutma


oğlun…
pantolonlu bulutun…

ALıntıdır.