LavantaFruze

Points: 12.049, Level: 47

Activity: 2%

Bir kaç yıl önce, Seattle Özel Olimpiyatlarında, tümü fiziksel ve zihinsel özürlü olan dokuz yarışmacı, 100 metre koşusu için başlama çizgisinde toplandılar. Başlama işareti verilince, hepsi birlikte başladılar, bir hamlede başlamadılar belki, ama yarışı bitirmek ve kazanmak için istekliydiler. Yarışa başlar başlamaz içlerinden genç bir delikanlı tökezleyip yere düştü ve ağlamaya başladı. Diğer sekiz kişi oğlanın ağlamasını duydular. Yavaşladılar ve geriye baktılar. Sonra hepsi yönlerini değiştirdiler ve geriye döndüler ve oğlanın yanına geldiler. içlerinden Down Sendrom'lu bir kız eğilip oğlanı öptü ve "Bu onun daha iyi olmasını sağlar" dedi. Sonra dokuzu birden kol kola girdiler ve bitiş çizgisine doğru hep birlikte yürüdüler. Stadyumdaki herkes ayağa kalkıp dakikalarca onları alkışladı. Orada bulunan insanlar hala bu öyküyü anlatıyorlar. Neden mi? Çünkü şu tek şeyi derinden bilmekteyiz : Bu hayatta önemli olan şey, kendimiz için kazanmaktan çok daha ötede olan bir şeydir. Bu hayatta önemli olan, yavaşlamak ve yönünüzü değiştirmek anlamına gelse bile diğerlerinin de kazanması için yardım etmektir.çünkü bu yarışta sevgi ve kardeşlik kazanacaktır. Kendisinden güçsüzü ezmeyi ilke edinen, daha güçlünün kendisini ezmesine davetiye çıkarmış olur.

alıntı(önceki serverimizdede açmıştım bu konuyu,yeniden paylaşmak istedim benim için en özel hikayelerden birisi her okuduğumda gözlerimin yaşarmasına engel olamam)

__________________

Bir elde kadeh,bir elde Kur'an
Ne helaldir işimiz ne haram
Şu yarım yamalak dünyada
Ne tam kafiriz ne tam Müslüman...

st_anger_turk

Points: 6.018, Level: 33

Activity: 22%

lavanta abla tek kelimeyle muthis bir hikaye.Bence bunu birsure sabitleyip herkesin fikrini almaliyiz.

6yada 7 ay bastonla gecdim.Aslan gibi yurudugum sokaklar caddelere yada thebar'a bastonla gitmek o kadar oturuyoki insanin icine.Sahilde yuruyememek parklarda yuruyememek.Kendi basina dus alamamak.Wc ye gidememek.Kavga edememek.Belki sizin icin cok basitde olabilir ama birgun biri sizi tuvalete goturup oturtursa.Orda gozunuzden yapiyorsunuz herseyi.Her seferinde agliyorsunuz.Off of....

__________________
5 dalda oscar almisim forumda
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
ben daha nabiyim
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

LavantaFruze

Points: 12.049, Level: 47

Activity: 2%

o günleri hatırlatıp üzmek istemezdim baha çok özür dilerim
evet onları ancak yaşayan bilir biz ne kadar zor desekte sadece sözde kalır
lütfen artık üzülme önemli olan şimdi ve önemli olan artık iyi olman ...
inşallah herşey güzel gönlüne göre olsun...neşeni hiç kaybetme ve uzakta olsakta manen senin yanında olduğumuzu unutma...
Allah için seni çok seviyoruz
yorumun içinde çok teşekkür ederim konuyu sabitleyeceğim

__________________

Bir elde kadeh,bir elde Kur'an
Ne helaldir işimiz ne haram
Şu yarım yamalak dünyada
Ne tam kafiriz ne tam Müslüman...

umitpolat07

Points: 2.083, Level: 18

Activity: 0%

ablam tek kelimeyle süperdi dostluk ve birliğin nasıl olduğunnu önce özürlü kardeşlerimiz ki özürlü diyoruz da onlar değil de biz özürlüyüz bence bunu herkese örnek olması için uzun zaman kalmasını isterim
çok teşekkürler ablam

__________________
bu dünyada bir eşim bir de oğlum ozişim
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

zemberek21

Points: 4.831, Level: 29

Activity: 64%

bu kadar üzülme .. ya insalık özürlüsü olsaydın.
süper bir konu ve harikka bir insanlık dersi.

__________________
bütün,hatalarımı, günahlarımı, yalnışlarımı topladım birsen etmedi biliyor musun ?

azade

Points: 6.668, Level: 34

Activity: 84%

gecen aylarda samsun saktlar derneğine gitmiştik arkadaşlarla beraber...
dernek başkanıyla konuşurken dedim ki...
bizim yapabileceğimiz birşey var mı acaba diye?
dedi ki yapılmayacak bir şey yok ama şunu asla unutma!
özür bedende ve doğuştan olmaz asıl özür ve kusur yürekte ve anlayıştadır...

çok etkilenmiştim acaba hiç onlar gibi hayata bakabiliyormuydum çektiğim ufak sıkıntıları aşıp onların özürlerine rağmen dünyadaki açtıkları pencereden bakabilmeyi becerebilirmiydim..
zor değil insan isteyince hele anlayınca bence yapacak çok şey var demesi o kadar zor değil yapması da...

__________________
"Allah bile insanlar hakkındaki hükmünü ömürleri sona erdikten sonra veriyor da, biz aciz insanlar kim oluyoruz ki onları, bir kaç kez görmekle, haklarında iki-üç yazı okumakla, birkaç dedikodu dinlemekle haklarında hüküm verebiliyoruz."

st_anger_turk

Points: 6.018, Level: 33

Activity: 22%

Ben universitedeyken Fakultenin kampanyasi vardi.Iste kitabi kaydediyodun korlerde dinliyordu.Herneyse yardim etmek icin gitmistim ogrenci islerine.Adamin bana cevabi ''Kardesim baska isin yokmu elimde mikrofon yok kaset yok ne veriym ben sana`` dedi ya sok oldum bende var dedim.Aksamlari bi 20 dk kitabi okuyup kaydederim dedim.Oyle dusunuyodum.Adam yarin gel ben sana kitap veriym dedi.Yarin oldu gittim adam yok baskasina sordum o arkadas ilgileniyo v.s hosgeldin besgittin derken tam 1 hafta gecti.Bende en son.Simdi ben sana universitenin 7 ytl lik bi mikrofonu yokmu bu paralar nereye gidiyor diye sorardim ama sormam.Nasil olsa Birgun hepimiz hesap veririz dedim.Cok fena sevkim kirilmisti.Ya ben hani ofkeliyim ya normal hayatimda.Insanlari sevmiyorum sevemiyorum.Bi turlu icime bunu oturtamadim.Kaleicinde yururken bi kizarkadasimvardi(guhan duymasin) bi tane bastonlu adami gorunce tanri bizi eglendirmek icin gondermis bu salakari deyince beynimden vurulmusa dondum allahim yarabbim nasi sakin olabilirm.Hala aklimdan cikmaz ne zaman gozleri surmeli bi kiz gorsem aklima o an gelir.Ve herzaman rahatsizim.

__________________
5 dalda oscar almisim forumda
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.
ben daha nabiyim
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

megi

Points: 6.724, Level: 35

Activity: 70%

ağır duygu yüklü bir konu olmuş. yorumlarda aynı şeklilde. paylaştığın için çok teşekkür ederim lavanta.

allah herkese yardımcı olur inşallah. bizlere de, onların duygularını plaşacak büyük yürek ve şevk verir inşallah.

__________________

zemberek21

Points: 4.831, Level: 29

Activity: 64%

konuya uygun diye bu yzaıyı kurmak istedim daha önce verilmiş mi diye baktım ama bulamadım. inş lah doğuru bakmışımdır.




Günün son dersinin sonuna gelinmişti. Öğrenciler çıkmak için sabırsızlanıyordu. Defter ve kitaplarını çantalarına koydular. Zil çalar çalmaz, dışarı çıkmak için hazırdılar. Yalnız, Ali hazırlanmamıştı.
Gecikmek için de elinden geleni yapıyordu.
Nihayet zil çaldı. Öğrenciler bir anda kapıya yöneldi. Ali, yerinden kalkmadı. Ağır ağır eşyasını topladı. Bir yandan göz ucuyla öğretmenine bakıyor, bir yandan da arkadaşlarının gitmesini bekliyordu.
Öğretmeni, onun bu hâlini fark etti:
- Hayrola Ali, dedi. Eve gitmeyecek misin?
Ali, son arkadaşının da çıktığını görünce cevap verdi:
- Sizinle konuşmak istiyordum öğretmenim.
- Peki, dedi öğretmeni. Ne söyleyeceksin bakalım?
- Ahmet arkadaşımız var ya…
- Evet, ne olmuş Ahmet’e?
- Durumları pek iyi değil galiba. Annesi, beslenme çantasına pekiyi şeyler koymuyor.
- Ee?
- Ona yardım etmek istiyorum. Ama benim yardım ettiğimi bilirse üzülür. Günde bir simit parası biriktirip her hafta size versem, siz de ona verseniz?
Cebinden bir avuç bozuk para çıkarıp öğretmenin masasının üzerine koydu. Nurhan Öğretmen, paraya dokunmadı. Sandalyesine oturup düşündü.
Ali hakkındaki bilgilerini yokladı. Bildiği kadarıyla ailesinin durumu pekiyi değildi. Bu çalışkan ve sevimli öğrencisi, ne kadar da iyi niyetli ve düşünceliydi. Zengin bir ailenin çocuğu değildi. Buna rağmen yardım etmek istiyordu. Üstelik yardım ettiğinin bilinmesini istemiyordu. Nurhan
Öğretmen:
- Dur bakalım Ali, dedi. Bildiğim kadarıyla sizin de maddî durumunuz pekiyi değil. Yanlış mı biliyorum?
- Doğru biliyorsunuz öğretmenim. Babam gündelikçi. Çoğu zaman iş bulamıyor. Ama ben de çalışıyor, para kazanıyorum.
- Nerede çalışıyorsun?
- Simit satıyorum.
Nurhan Öğretmen yine durup düşündü. İyiliğin bu kadarına ne demeliydi şimdi. Bunun gerçekleşmesi zordu. Onu, bundan vazgeçirmek için bir çare bulmalıydı. Bunu yaparken, sevimli öğrencisini de kırmamalıydı. Onunla biraz daha konuşursa, belki bir yolunu bulurdu.
Nurhan Öğretmen, Ali’ye döndü:
- Büyüyünce ne olmak istiyorsun, diye sordu.
- Çok zengin bir işadamı…
- Niçin?
- İnsanlara daha çok yardım etmek için…
- Güzel, dedi Nurhan Öğretmen. Bak şimdi Ali, Ahmet’in ailesinin durumu pekiyi değil; bu doğru. Ama sizinki de bundan pek farklı değil. İstersen acele etme; çok zengin olduğun zaman insanlara yardım edersin.
Olmaz mı?
- Olmaz, dedi Ali. Şimdi yapmalıyım.
- Neden olmaz?
- Üç sebepten dolayı olmaz.
Birincisi: Bu para zaten benim değil. İyilik ettiğim için Allah, beni insanlara sevimli gösteriyor. İnsanlar da bundan etkileniyor, daha çok simit alıyorlar. Bu sayede gün boyu çalışanlardan bile fazla simit satıyorum. Hele mahallede Hasan Amca var, her gün iki simit alıp güvercinlere veriyor.
İkincisi: “Ağaç yaş iken eğilir.” deniliyor. Şimdiden iyilik yapmayı öğrenmezsem büyüdüğümde hiç yapamam.
Üçüncüsü ise daha önemli: Büyüdüğüm zaman çok zengin bir işadamı olmak istiyorum. Zamanında yatırım yapmayanlar büyük işadamı olamazlar.
Nurhan Öğretmen, karşısında büyük biri varmış gibi dinliyordu:
- Bu sonuncusunu pek iyi anlayamadım, dedi. Biraz açıklar mısın?
- Açıklayayım öğretmenim, dedi Ali. Şimdi, çok zengin olmadığım için, ancak günde bir simit parası kadar yardım edebiliyorum. Bundan fazlasını veremem. Allah, Cennet’i gücü kadar iyilik edene veriyor. Şimdi gücüm bu olduğuna göre Cennet’in fiyatı birkaç simit parası kadardır. Eğer zengin olmadan ölürsem birkaç simit parasıyla Cennet’e girebilirim. Bundan daha kârlı bir yatırım olur mu?
Nurhan Öğretmen’in gözleri dolmuştu. Başını “Evet” anlamında sallarken masanın üzerindeki paraları bir bir topladı....

__________________
bütün,hatalarımı, günahlarımı, yalnışlarımı topladım birsen etmedi biliyor musun ?

megi

Points: 6.724, Level: 35

Activity: 70%

senin de hikayen çok anlamlıydı gerçekten. teşekkürler.

__________________