İYİ MİSİN YOKSA MUTLU MU?


Nasılsın? İyi misin?" diye sordu annem. "İyiyim"
dedim; adettendir ya...
Kisa süren telefon konusmasinin ardindan, nereden
esinlendigini bilemedigim
bir düsünce huzursuzluk verici bir saplanti halinde
saatlerime mal oldu.
Otuz yedi yasimdayim ve bu yasima kadar bir kez olsun
"Mutlu musun?" diye
sormamisti. Ne kadar düsünsem de animsayamadim. Eminim
ki sormus olsaydi hatirlardim.
"Iyi" olmakla "Mutlu" olmak arasindaki fark... Meger
ne büyükmüs.

Tut ki üç yasinda bir çocugun var. Mesai saatlerinde
ona bakabilecek bir
bakici ariyorsun. Iki aday buldun. Birinci aday çok
titiz. Uyku saatleri
konusunda despot, yemek zamani ve dengeli beslenme
konusunda ise bir uzman.
Hijyen desen ondan sorulur. Ikinci bakici ise sanirim
biraz zipir. Zeki bir
kiza benziyor. Bebek onu daha çok sevdi. Iyi
anlastilar. Hangisini tercih ederdin?

Ilk bakiciyi seçersen çocugun saglikli olur. Temiz bir
ortamda düzenli bir
hayat sürer. Dengeli beslenir, zekâ gelisimine yarari
olacak oyunlar oynar.
Iyi olur yani.

Ikinci bakicida ise üsüyüp hasta olabilir. Çikolata,
dondurma, cips ve
benzeri abur cuburla beslenme riski söz konusudur. Eve
döndügünde çamurlara
bulanmis, kum havuzunda tepinmekten giysileri kum
içinde kalmis, paçalari
islak bir çocukla karsilasabilirsin. Gün boyu çiglik
çigliga kahkahalar
atmaktan bitkin düsmüs yavrunu, halinin üzerinde
uyumus kalmis bulabilirsin.
Geçirdigi harika günün gülümsemesi, uykuya teslim
olmus yüzündedir; kim
bilir hangi burun üstü çakilmadan armagan alnindaki
çizikler ve son
çikolatanin dudaginin kenarinda kalmis lekesi de...
Bebek mutludur.

Bir bebek söz konusu ise eminim ki çogunluk ilk
bakiciyi tercih edecektir.
Peki ya bu yaziyi okuyan sen... Mutlu musun? Iyi
misin? Ikisi birden
olabilir misin? Iyi düsün ve kendine karsi dürüst ol.

Bu aralar annem, evlenmem konusunda üzerimdeki
baskilarini artirdi. Bir
yigin aday bulup karsima dikiliyor. Adaylar ona göre
mükemmel. Evinin kadini
olabilecek, beni derleyip toparlayacak, hayatimi
düzene sokacak kizlar.
Tabii ki kisilikleri de aynen öyle. Hepsi öncelikle
birer anne adayi.
Es degil, yoldas degil. "Keske anne olacagimiza,
öncelikle bir sevgili ve bir
es olabilseydik" diyecekleri yaslarina henüz
gelememisler. O geri
dönüsü olmayan zamana...

Anneme rest çektim. Mutlulugu seçiyorum. Açliktan
ölmeyecek kadar yiyecegim.
Canim istediginde uyuyacagim. Ertesi gün is yerimde
uykusuzluktan
geberecegim. Parasiz kaldigimda raki veya bira yerine
ucuz sarap içecegim.
Hayatimla ilgili hiçbir plan yapmayacagim. Hafta
sonlarimda ve
tatillerimde sadece olmak istedigim yerde olacagim.
Çocugumu ikinci bakiciya
verecegim ve tekil sahis kipiyle kurdugum tüm bu
cümleleri çogul yapabilecek
kadina elimi uzatacagim.

Iktisat teorisi: Ders 1, yas 35: Sermaye
belirsizliginde, günlük kâr
esasina dayali ticari yöntemler geçerlilik kazanir.

Ömürden daha belirsiz bir sermaye var midir?

O halde: Bu gün, yarindan arttirdigimla
yetinmeyecegim; yarina,
bugünden arttirdigimi birakacagim.
Sorumsuz oldugumu düsünenlerle musalla tasinda dalgami
geçecegim :
"Nasilsin? Iyi misin?"
"Iyiligin ölçütü soruyu sorana göre degisir. Sana göre
iyi degilim anne ama mutluyum."
Sizde düşünün bakalım iyimisiniz yoksa mutlu mu?