Affeyle anne…
Kanım senden, canım senden hediye,
Ewlat dedin katlandın her çileye,
Uykusuzluğu, acıyı, benim için çektin sineye,
Ewlat olamadım… Olamadım… Affeyle anne…
Ne sütüne, ne emeğine layık olmadım,
Gözünden yaşları bir gün almadım,
Hep ben dedim de, hiç seni anlamadım,
Her şey oldum da! Bir sana ewlat olmadım,
Affeyle anne…

Nenni ile uyuttun, sewginle büyüttün,
Hep ewladım dedin gururunu küçültün
Ben kırdıkça sen boynunu büktün,
Seni mutlu etmek için çooook geciktim,
Affeyle anne…
Aç kaldın, doyurdun,
Giyimedin giydirdin,
Sewinmedin sewindirdin
Ben güldükçe sen sewindin,
Bir kez olsun bilmedim
Affeyle anne…
Yağmurda şemsiyem, güneşte gölgendi sığındım,
Yoktur hiçbir dilde hiç bir sewgide karşılığın,
Cennetimdi oysa her adımda bastığın,
Göremedim hiç birini,
Affeyle anne…
Şimdi yoksun her şey anlamsız,
Yaşamadın bir gün dertsiz gamsız,
Bir de ölüm girdi araya zamansız,
Kabrine de gelemedim,
Affeyle anne…
Kim bilir ne kadar bekledin yolumu gelirim diye,
Ne çok dualar ettin son defa göreyim diye,
Toprakları sarıyorsun şimdi ben diye,
Çok geç anladım kıymetini, ne yaradı ki anne neye,
Affeyle anne affeyle..

Yüreğim kan, yüreğim zehir,
Haram bana bu sokaklar, bu şehir.
Her gün ayak izlerinde dolanır durur bu aşk budalası sefil.
Elinde kan kırmızı şarabı, gözlerinde koca bir nehir.
Dökülür omuzlarımdan kaldırımlara hayat,
Dökülür benliğimden gizli, gizli bin bir feryat,
Sökülür zaman gergefinden hakka ettiğim biat…
Kurşun batmaz, kılıç kesmez, dinamitler yetmez yüreğimde seni öldürmeye.
Tükenmiş senden sonra bende ki ben,
Her zerreme işlemişsin, şimdi ben, ben değilim senim sen…
Ne ewliyalar, ne yatırlar, ne kahrolası satırlar kesemedi, ayıramadı seni zerrelerimden.
Tükenmişliğin ortasındayım, çırılçıplak benliğimle,
Kudurur içimde sancılar, kudurur arzular.
Bağlamaya yetmez hiçbir zincir, hiçbir pranga,
Fırat olur, Dicle olur, dersim olur yüreğim,
Koşar çığlık çığlığa izinden…
Gece olur, zikir olur, ölüm olur sewgin,
Direnir, kan sala, sala ciğerlerimden…
Sehpada pir sultan, zindanlarda cem sultan, sürgünler Ahmet olur koşar diyardan, diyara peşinden…
Asker olur, militan olur, isyan olur hasretin,
Vuruşur kaderimle… Vuruşur benliğimle…
Yedi başlı ejderha gibisin içimde,
Beynimi, kalbimi, ciğerlerimi kemiriyorsun dirhem, dirhem.
Ben tükendikçe sen büyüyorsun, ben bittikçe sen çoğalıyorsun…
Ne kefen, ne kabir, nede huzur olmadın,
Ne zehirim, ne ilacım olmadın,
Kanser gibi büyüdükçe büyüdün de bir sonu bulmadın…
Şarjörüm boş bıraktın, bir kurşun yüreğime koymadın,
Ne ölümün yolunu ne vuslatın yolunu kurmadın.
Bak; ben, ben değilim artık,
Bende bir ben de koymadın…….