YOBAZLIGA OVGU ... Suleyman Cobanoglu ...

**huzun** · 05.06.08

"Bu kitabı yobazlara adıyorum.
İbrahim'e...

Her seytani taarruzda, govdesi oklarla delik desik edilen o katı kayaya;
Eyyub'a...

Catal dilli bir yalanın, peltelestirmeye, camurlastırmaya calıstıgı o dimdik govdeye;
Musa'ya...

İstatistikle gorulemez, tedris ile bilinemez olana;
Yunus'a...

Kendi magmasını katı kabukları altında tutup da, altı milyar kelleye gezip dolasacakları bir yeryuzu bahsedene;
Yusuf'a...

Jeostrateji yerine su icmeyi, meclis aritmetigi yerine techiz ve tekfinin inceliklerini bilene;
Salih'e...

Bizim acemice vurustugumuz bu vadiye, aglayarak ogul gonderene;
Yakub'a...

Dedeme ve onun gibilere..."

Suleyman Cobanoglu

**huzun** · 05.06.08

"Sanki butun dunyanın acısını yanlız onlar cekmektedir.

Bagırlarında kaynayan bir seyi dinlemekten, geçip giden bagırısların, çıgırmaların, lafların ve sozlerin ve hatta saplaklamaların farkına varmaya fırsat bulamazlar.

Pek cogu gecimsiz bir uzak amcadır.

Yeni yetmelerin 'bizim peder' diye yakındıkları, bir an once hakkıknda emr-i Hak- diledikleri oksuruklu baba

'Cıkmayan' kızdır bazen, bazen kafa dengi olmayan genc.

Fatihin Carsamba'sında kafası takkeli cocukları civarda segirtken, usul usul tesbih ceken bir İran manzarası.

Dunya bir sesler cehennemidir; bir gurultulu gayya kuyusu.

Piknikte icmeyenin, komsusu Pakize hanımı opmeyenin, faiz yemeyenin, altın takmayıp ipek giymeyenin ustune ustune haykırır:

Yobaz!"

**yasin** · 05.06.08

güzel bir kitap galiba ikinci mesajda herşeyi anlatmış zaten sağol okuyum bu kitabı...

**huzun** · 06.06.08

Sizin bu "Hamburger" dediğiniz nesne, nihayet orta yağlı dana kıymasından mamul, bol baharatlı yassı bir köftenin yuvarlak ekmekler içine oturtulmasıdır.
Adını Hamburg şehrinden almıştır.

Ne imambayıldi'ya benzer, ne gözlemeye.

Aşktan paraya kadar her konuda hemen "sadede" gelen şapşal bir kültürün hızlı yemeğidir.

Hızı kesmeyecek bir çanta, şimendifer gibi tüten bir pipo...

Hamburger, bu tipin hızını kesmez; bilakis o'nu kamçılar.

Hemen tıkıştır ve kalk. Öyle hızlı olsun ki, ağzındaki ketçap artıklarını bile silmeye zor vakit kalsın.

Yanında da litre litre kola, kızarmış patates dilimleri ve bolca yuppi muhabbeti.

Çerez kabilinden bir yemek. Kendisinden çok, kağıt ve plastik artığı var.

Tepsinin üstü silme fast-food.

Ve tepsi, alamet-i farika olan bir palyaçonun elinde.

"Fast" bir mevzuda böylesi uzun bir girizgahı, bu garip taamdan kalkarak elalemin nerelere geldiğini göstermek için yaptım.

Gazeteden kesip saklamışım. Diyor ki Thomas Friedman, "McDonalds'lı ülkeler birbiriyle savaşmaz..."

Neden?

"Çünkü" diyor adam, "ortada McDonalds'ı yaşatacak kadar bir milli gelir, dahası böyle bir iktisadî ve toplumsal düzen varsa, o toplum küreselleşme idealini candan benimsemiş bir demokrasiye ve yapıya sa-hiptir. Ve bunlar, birbirleriyle savaşmayı asla göze almazlar."

Demek istiyor ki, kim ki cemiyet olarak dünyada durduğu yer bakımından "kendi rahatlığını" merkez alır, o'nun köftesi dinden gitmedikçe kılını bile kımıldatmaz!

Peki ya bu McKöfteleri alacak keseye sahip olamayan varoş ahalisi?

Işte orada durun. Friedman diyor ki, "evet, zaten savaş ancak bu toplumların kendi içinde olabilir."

Yani, köfte alamayanları da bertaraf ederiz, olur biter. Yani gizli bir "Evrensel Beyanname" var ortada. "Her köfte sahibi, şu şu şu hakları haizdir."

Afiyet olsun.

Mesele işte bu.

Yani biz, aslında Taksim'e cami, kurban derişi, darbeler ya da laiklik'i tartışmıyoruz.

Türkiye'nin sancısı, bir köfteye fit olanlarla, kendini bir köfteden daha aziz telakki edenlerin çatismasindan ileri geliyor.

Bir tarafta, ufku isveç tipi bir sosyal demokrasi ve bilmem kaç dolar yıllık gelirle sınırlı saldırgan terakkiciler; bir tarafta da, kendi varlığını ve mensubu bulunduğu cemaati, dünyanın hep muhtaç olduğu bir özsuyunu kalbinde tutan emîn bir çati bilen köftesizler...

Üstünde yaşamanın şeref olduğu bir dünya istiyorsanız, köftesizliğe ve kıyma makinelerinden geçmeye göğüs gereceksiniz.

Yahut diyebilirsiniz ki, "ulan bütün dünya olmuş bir fast food restoranı, bir masa da biz kapalım!"

Türkiye'nin yolları, işte burada çatallaniyor.

McDonald's bize çoktan geldi. Hem öyle geldi ki, onun murassa tahtını bizim cengaver lahmacun bile sarsamadı.

Ama Türkiye'de, aynı zamanda ve McDonalds'a rağmen bir cehd imkanı da hala var.

O imkan kullanılırsa, en hafifi imambayıldı olmak üzere, üstünde titrediğimiz her şeyi bu yangın alanından kurtarabiliriz.

Yok değilse, ayaklarınızı toplayın. Big Mac'ten dışarı sarkıyor çünkü...

Süleyman Cobanoglu

( yobazliga övgü )

**azade** · 3 Hafta önce

harika bir kitaba benziyor okuyasım geldi yav

şakası bir yana teşekkürler kardeşim

**zemberek21** · 3 Hafta önce

Alıntı:

azade´isimli üyeden Alıntı

harika bir kitaba benziyor okuyasım geldi yav

şakası bir yana teşekkürler kardeşim

okumanı tavsiye ederim... hatta mümkünü varsa mutlaka oku

**NekO** · 3 Hafta önce

ilginç bi kitap

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder