Çekilen acılar ve mutsuzluklar
Törpülüyor hep yüreğimizi.
Niye
Yenilmişliği saklamak için
Acımasız olur savaş açarız.
Niye
Öfke getirir bencilliği
Sonra takip eder onu bir hiçlik
İnsanlığımızı unutup yaşamak
Niye.
Kendi dünyamıza sığınıp yaşamak
Yalnızlığımızı kuytu köşelerde
Saklamak niye
Böylemi olmalı herşey sanki
Çekilen o acılar ders olacakken
Bize.
Neden yönümüzü değiştirmeyiz
Aslında önümüzde başka ufuklar
Var aramadan bilemeyiz öyleyse
Beklemek niye
Orda huzur var sevgi var kim bilir
Aramadan öfke yumağına sarılmak
Niye
Yakışıyor mu bize yenilmişlik
Yakışmıyor elbet hadi başlayalım
Aramaya yine.
Sil baştan beyaz bir sayfa açıp
Yeni umutlara, yeni mutluluğa
Koşalım hadi...
