huzun

Points: 2.087, Level: 18

Activity: 10%

__________________
ibrâhîm içimdeki putları devir elindeki baltayla kırılan putların yerine yenilerini koyan kim ..ibrâhîm gönlümü put sanıp da kıran kim ...

huzun

Points: 2.087, Level: 18

Activity: 10%

Kamçılı karanlıktı geldin üstüme
Bütün masalları dolaştın
Ay zeytin gece
Ay vurmuştu alnına
Perçemlerin Tokat akıtması
Yorgundu atılmış yılan derisi
Değiştirilmiş güvercin gömleği tende
Nereye gidiyorsun, dedim
Zeytinlerin arasından
Siste silinip giderken yollar
Aydı zeytindi geceydi
Korkmadım bağırdım ardından
Aydaki zeytindeki gecedeki delikanlı
Nereye böyle
Aldı rüzgar sesimi duyurmadı
Vurdu geçti durduğum yeri
Gümüşünü silkeledi yüzüme
Atının kanatları
Ben öldüm, ölüm bulunamadı
Kamçılı bir karanlıktı
Hikayemin gecesini dürdüm de
Kimse çıkamadı dışarı
Ay kaldı zeytin kaldı gece kaldı
Sis kaldı yollar kaldı
Karanlıktı

Murathan Mungan

__________________
ibrâhîm içimdeki putları devir elindeki baltayla kırılan putların yerine yenilerini koyan kim ..ibrâhîm gönlümü put sanıp da kıran kim ...

lemariz

Points: 737, Level: 10

Activity: 0%

YALNIZ BİR OPERA

Ölü biri gibi yatıyordu aramızda
Yorgun,kirli ve umutsuz geçmişim
Oysa bilmediğim birşey vardı sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

İmendiğin,öfkelendiğin
Kızdığın ya da kıskandığın diyelim
Yani yaşamışlık sandığın
Geçmişim.
Dile dökülmeyenin tenhalığında
Kaçırılan bakışlarda
Gündeliğin başıboş ayrıntılarında
Zaman zaman ileri tepip duruyordu ve elbet üzerinde durulmuyordu.
Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun
Biraz daha fazla sevdiğim,biraz daha önem verdiğim

Başlangıçta doğruydu belki.Sıradan bir serüven,rasgele bir ilişki gibi başlayıp,
Gün günden hayatıma yayılan,büyüyüp kök salan,
benliğimi kavrayıp,varlığımı ele geçiren bir aşka bedellendin.
Ve hala bilmiyordun sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim
Anladığındaysa yapacak tek şey kalmamıştı sana
Bütün kazananlar gibi
Terk ettin.

Yaz başıydı gittiğinde.
Ardından,senin için üç lirik parça yazmaya karar vermiştim
Kimsesiz bir yazdı.
Yoktun.
Kimsesizdim.
Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.
Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.
Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu
Yüzündeki küskün kedere,gür kirpiklerinin altından,
Kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine.
Çevresine sığmayan munis,sokulgan,hüzünlü resimlerine.
Lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu.

Yaz başıydı gittiğinde.
Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti Mayıs.
Seni bir şiire düşündükçe kanat gibi,tüy gibi,dokunmak gibi uçucu ve
Yumuşak şeyler geliyordu aklıma.
Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük,
Usulca düşüyordu bir kağıt aklığına,
Belki de ilk kez giriyordu,yazdıklarıma,hayatıma.

Yaz başıydı gittiğinde.
Bir aşkın ilk günleriydi daha.
Aşk mıydı,değil miydi?
Bunu o günlerde kim bilebilirdi.
"Eylül de aynı yerde ve aynı insan olmamı isteyen"
Notunu buldum kapımda.
Altına saat:16.00 diye yazmıştın,
Ve 16.04 tü onu bulduğumda.

Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını
Takvim tutmazlığını
Aramızda bir düşman gibi duran zamanı.
Daha o gün anlamalıydım
Benim sana erken,
Senin bana geç kaldığını.
Gittin.
Koca bir yaz girdi aramıza.
Yaz ve getirdikleri.
Döndüğünde eksik,noksan birşeyler başlamıştı.
Sanki yaz,
Birbirimizi görmediğimiz o üç ay,
Alıp götürmüştü birşeyleri hayatımızdan.
Olmamıştı,eksik kalmıştı.
Kırılmış birşeyi onarır gibi başladık yarım kalmış arkadaşlığımıza.
Adımlarımızı tutuk,
Yüreğimiz çekingen,
Körler gibi tutunuyor,dilsizler gibi bakışıyorduk.
Sanki ufacık birşey olsa birbirimizden kaçacaktık.
Fotoromansız,trüksüz,hilesiz,klişesiz bir beraberlikti bizimkisi.

Gittin.
Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza.
Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.


Şimdi biz neyiz biliyor musun?
Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.
Birbirine uzanamayan
Boşlukta iki yalnız yıldız gibi
Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz
Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca
Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız
Ne kalacak bizden?
Bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim şu kırık dökük şiirim.
Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında.
Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden.
Bizden diyorum, ikimizden
Ne kalacak?

Şimdi biz neyiz biliyor musun?
Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları gibiyiz.
Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada bir şey bulduğunda
Neyi, ne yapacağını bilemeyen çocuklar gibi.
Artık hiçbir duygusunu anlamayan çocuklar gibi
Ve elbet biz de bu aşkla büyüyecek
Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz...

MURATHAN MUNGAN

__________________
kalbin aklını,aklın aklı çözemezmiş...
To view links or images in signatures your post count must be 10 or greater. You currently have 0 posts.

qaNarYa-éLif

Points: 9.911, Level: 42

Activity: 72%

hepsi çok güzel teşekürler...

__________________